DICHTERS AAN HET FRONT...
WILFRED OWEN'S FOREST MONUMENT
In de bossen rond Ors (nabij Le Cateau - France) staat dit subliem memoriaal (n.o.v. Simon Patterson 2011-2015) voor de Engelse dichter Wilfred Owen - de grootste Engelse dichter uit de Eerste Wereldoorlog. De laatste nacht vóór hij sneuvelde (4 dagen vóór het einde van WO 1...!) bracht hij door in de (bewaard gebleven) rokerige kelder van dit boswachtershuis schrijvend aan een anti-oorlogs gedicht even beroemd als John McCrea's "In Flanders Fields" dat besluit "Dulce et Decorum Est - Pro Patria Mori" (Horatius dixit) maar dikwijls verkeerdelijk geciteerd...
My friend, you would not tell with such high zest
To children ardent for some desperate glory -
The Old Lie: Dulce et Decorum Est - Pro Patria Mori"
(Vriend, herhaal niet zo vurig - Aan nageslacht belust op glorie -
De oude leugen dat het zoet en eervol is om te sterven voor het Vaderland...")
JOHN MC RAY'S VERPLEEGPOST
In Ieper- Boesinge (aan Dikmuidseweg juist ten noorden van de brug over Ieperleekanaal) ligt de "Essex Farm Cemetery" naast de bunkers van het "Advanced Dressing Station" (vooruitgeschoven verpleegpost) uit 1915, waar dokter John Mc Crae zijn beroemde gedicht "In Flanders Fields" schreef:
In Flanders fields the poppies blow In de velden van Vlaanderen waaien klaprozen
Between the crosses, row on row, Tussen de kruisen, rij op rij,
That mark our place, and in the sky Die onze plaats aanwijzen; en in de lucht
The larks, still bravely singing, fly Blijven de leeuweriken dapper zingen,
Scarce heard amid the guns below. Nauwelijks hoorbaar over het kanongebulder aan de grond.
We are the Dead. Short days ago Wij zijn de doden. Een paar dagen geleden
We lived, felt dawn, saw sunset glow, Leefden we, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan.
Loved and were loved, and now we lie Hadden lief en werden geliefd en nu liggen we
In Flanders fields . In de velden van Vlaanderen.
