Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter 4de verdieping

Klokken werden aanvankelijk enkel voor kerkelijke doeleinden gebruikt. Door de opkomst van de steden werden de klokken steeds meer ingeschakeld in het dagelijks bestaan. De stormklok of banklok, de Klokke Roeland genaamd, die reeds in 1325 in de prille toren romp van het belfort werd opgehangen, ging vanaf 1378 ook dienstdoen als uur-klok. Haar klank werd voorafgegaan door een waarschuwingssignaal op drie kleinere klokjes van verschillende toon. Men noemde het geheel de quatrillon, cadrillon, later, na uitbreiding van het aantal voorslag-klokken, de carillon. De beiaard werd gaandeweg uitgebreid en telde 53 klokken na de restauratie van 1982. In 1993 kwam klokje Robert met zijn briljanten klank het geheel vervoegen.

En ik ben er bijna zeker van dat sommigen onder jullie die het Belfort al beklommen deze ruimte niet hebben gezien, je kan er alleen binnen met een gids. Wat een spektakel was het om die gigantische klokken niet alleen  te zien, maar ook nog te horen!

De foto's ervan kan je hier (klik) bekijken.

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: 3de verdieping

Na 1442 namen de torenwachters hun intrek in het afgewerkte belfort. Samen met de klokkenluiders deden deze wachters, het korps der 'stadswakende mannen', dienst tot 1869. Vooral brand vormde het grootste gevaar in Gent.

Wat jullie op deze paar foto's (klik) te zien krijgen is het hart van het carrillon: door middel van deze machines kan het publiek beneden van een serie mooie melodieën genieten. 

Wees gerust, er resten nog slechts twee logjes te gaan van deze rondleiding door de torenwachter Willem Obrecht alias Dany (klik). Daarna gaan we over op een andere onderwerp.

Fijne nieuwe week allemaal!

Zondag: bij-tank-dag

ER ZIJN ZO VAN DIE TANKS DIE DE LEGENDE INROLDEN...

TER GELEGENHEID VAN DE VERWERVING VAN MIJN NIEUWSTE AANWINST:
HIER IS DE "IRON DUKE" (DE "IJZEREN HERTOG")...

Eén van de bekendste foto's uit de verzameling van het Britse Imperial War Museum - de "Iron Duke" geïmmobiliseerd nabij Arras april 1917...

De bekende foto hierboven uit het Imperial War Museum toont de Britse 'Mark II' tank # 781 ofte de "Iron Duke" die op 10 april 1917 door de stad Arras rolde op weg naar het slagveld. Net als de meeste tanks kreeg hij door zijn bemanning een bijnaam toebedeeld. De "Iron Duke" kreeg als "landship" zijn naam naar het vlaggenschip van de Britse admiraal graaf John Jellicoe - bekend als de 'IJzeren Graaf' - een stevige "pedigree" dus die hem nochtans geen geluk heeft bracht...

Oorspronkelijk werd de "Iron Duke" met 5 andere tanks (# 581, 778, 779 en 782) tijdelijk ingezet bij het begin van de Slag om Arras, maar raakte achterop door herstellingswerken aan de verlengde schachtkoppeling. Misschien is dit waarom hij op deze foto nog steeds in de stad was toen de strijd net ten oosten van Arras woedde. Hij werd uiteindelijk weer in actie gebracht, maar is op 20 april vernietigd door vijandelijk vuur in de buurt van de huidige begraafplaats "Commonwealth Chapel" te Feuchy a/d Scarpe, ten oosten van Arras. Er is echter geen verslag bekend van de hand van zijn commandant, tweede luitenant Street, of er bemanningsleden die dag zijn gedood of gewond...

Vermoedelijke site langsheen de Route de Cambrai waar destijds de Iron Duke was geïmmobiliseerd vlakbij Feuchy Chapel British Cementery...

Het mag verbazing wekken - maar uitgezonderd als training-tank zou de Britse 'Mark II' helemaal geen operationele geschiedenis mogen hebben, temeer daar het voertuig niet voorzien was van pantserplaat-staal en voor een echte frontinzet bijgevolg simpelweg ongeschikt was. 

Maar in het voorjaar van 1917 waren er echter zoveel 'Mark I' uitgeschakeld, terwijl de productie van de verbeterde 'Mark IV' maar niet op gang wilde komen, dat men er niet meer onderuit kon om de 'Mark II' toch maar - op hoop van zegen - in te zetten. Voor het offensief bij Arras door Brits-Canadese troepen ter ondersteuning van het Franse offensief van generaal Nivelle in april 1917, werden er dan maar 26 naar Frankrijk verscheept. In mei volgden de andere 19 die toen beschikbaar waren. Het trainingscentrum bleef achter met de 'Mark III'... Van de 141 'Mark I' in Frankrijk bleven er toen nog slechts 15 over, zeven "males" (zijdelingse geschuttorens met zwaar geschut) en acht "females" (geschuttorens met machinegeweren). 

De 'Mark II' werden zo goed en kwaad als het ging voor de frontdienst aangepast, door hun "barbettes" (geschuttorens) te vervangen door die van 'Mark I' wrakken, zodat althans de zijkanten grotendeels door gehard pantserstaal beschermd werden. Ook is toen het betrouwbaarder Lewis-machinegeweer aangebracht. Tegelijkertijd deed zich een merkwaardige ontwikkeling voor om de vijand te misleiden: men construeerde 'dummy' tanks om de Duitse luchtverkenning te misleiden. Deze in groot detail nagemaakte rompen van triplex werden rondgedragen door tien soldaten binnenin de 'dummy'...

Op 11 april 1917 was er een geconcentreerde tankaanval nabij Bullecourt (ca. 10 km ten zuidoosten van Arras) ter ondersteuning van de Australische troepen. Die leden er toen grote verliezen door geblunder van de Britse legerleiding ("De Australiërs vochten als leeuwen maar werden geleid door Britse ezels..." - citaat Britse historicus Alan Clark). Voor het eerst maakten de Duitsers toen Britse tanks buit - twee 'Mark II' exemplaren. Het verhaal wil dat ze met reden niet onder de indruk waren van de bepantsering! Inderdaad werden verschillende 'Mark II' op korte afstand door het beruchte Duitse machinegeweervuur doorzeeft. Deze foute veronderstelling kwam de Duitsers echter duur te staan toen ze nadien met de nieuwe 'Mark IV' tanks werden geconfronteerd. De twaalf 'Mark I' en 'II' die in de zomer van 1917 nog resteerden, werden omgebouwd tot bevoorrading-tank. 

Mijn recentste aanwinst memorabilia van de 'Groote Oorlog' is een houten spaarpot (poging tot) schaalmodel van de "Iron Duke" - zo te zien ineen geknutseld door iemand destijds (minstens) emotioneel betrokken bij de trieste gebeurtenissen rond deze 'Mark II' tank - iemand van de bemanning...?

(verzameling Guido Deseijn alias Leflamand)

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: 2de verdieping

Vandaag stijgen we de steile trap van het Gentse Belfort verder op naar de tweede verdieping met onze torenwachter Willem Obrecht alias Dany (klik). 

Ondertussen geef ik jullie ook wat wetenswaardigheden mee.

In het  Belfort bevindt zich een beiaard die bestaat uit 54 klokken met een totaalgewicht van ongeveer 30 ton. Daarmee behoort ze tot de zwaarste beiaarden van België.

In 1659 begon de bekende klokkengieter Pierre Hemony aan de bouw van een nieuwe beiaard voor het Gentse belfort. Hij heeft hiervoor de oorspronkelijke "Klokke Roeland" uit 1314 omgesmolten. Met dit metaal werd een deel van de nieuwe beiaard en een nieuwe triomfklok gegoten. De triomfklok kreeg de naam: Grote Triumphante (de huidige Roeland) en hangt nu in de betonnen klokkenstoel naast de Stadshal aan het Emile Braunplein. Op de plaats waar vroeger de "Grote Triumphante" hing, hangt nu Klokke Roeland - ook wel genoemd naar de gieter de "Michielsklok", om verwarring met de klok uit 1314 te vermijden - uit 1948. Deze luidklok heeft een gewicht van 6,7 ton en maakt dankzij verschillende hamers ook deel uit van de beiaard.

De foto's die wij er maakten kan je hier (klik) bekijken. Fijn weekend allemaal!

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: 1ste verdieping

Zoals jullie in mijn vorig logje (klik) konden lezen en bekijken nam Willem Obrecht alias Dany (klik) ons mee op een rondleiding in het Gentse Belfort.

In 1972 heeft Unesco een 'Conventie betreffende de Bescherming van het Cultureel en Natuurlijk Werelderfgoed' opgericht die erop toekijkt dat 's werelds erfgoed niet verloren gaat. Monumenten en landschappen die van uitzonderlijke universele waarde zijn, kunnen door de Conventie in bescherming genomen worden. Om dit vorm te geven is een Lijst van het Werelderfgoed aangelegd, die culturele en natuurlijke sites uit de hele wereld groepeert.

Op 1 december 1999 besliste het Werelderfgoedcomtié van UNESCO om de 24 Vlaamse en 6 Waalse belforten op de werelderfgoedlijst te plaatsen. De reden hiervoor was dat belforten met hun stedelijke architectuur de politieke en geestelijke behoefte van hun tijd invulden.

Jullie kunnen hier (klik) de foto's die we op de eerste verdieping namen bekijken waar de beide oorspronkelijke draken die vroeger de torenspits sierden staan te pronken.

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: secreet

Ontdek Gent van bovenaf en bezoek het Belfort!

Samen met een gids ga je op stap langs het secreet (waar ooit de privileges van de stad opgeslagen werden), langs de oude draken en langs Klokke Roeland. Je neemt een kijkje in de onderaardse gangen en eindigt helemaal boven in de toren. In de klokkenkamer hangen de 54 klokken van de beiaard. Deze klokken van zo dichtbij zien en horen spelen is een adembenemend spektakel. De gangen en de klokkenkamer zijn enkel toegankelijk met onze gids.

En die gids was Dany (klik)) alias Willem Obrecht/Lieven Bauwens/Den vleeshouwer die ons mee nam het Belfort in waar ons een interessante, leerrijke en goed gebrachte uiteenzetting wachtte.

Verkleed als torenwachter wist hij ons beslist te boeien door zijn betoog met de nodige humor te spekken.

We hebben er natuurlijk tig foto's geschoten dus zal ik ze in verschillende stukken opdelen.Vandaag beginnen we er mee in het secreet (klik) en in de volgende logjes klimmen we naar boven waar op elke verdieping iets interessants te zien is en te horen valt.

Fijne nieuwe week allemaal!

Zondag: bij-tank-dag

VERGETEN STILLE HELDEN VAN HET HONDERDAGENOFFENSIEF...

Terwijl aan het front de Geallieerden op 8 augustus 1918 in een onverwacht door tanks ondersteund infanterieoffensief aan de Somme (foto boven) de volledig verraste Duitse bevelhebbers (die nauwelijks de tijd kregen artillerievuur te organiseren wegens aflossing van hun troepen) door het achterwege blijven van een voorafgaand langdurig Geallieerd artillerie bombardement, tot een chaotische terugtrekking werden gedwongen (foto onder) waarbij circa. 50.000 Duitse soldaten krijgsgevangen zijn gemaakt en zwaar materiaal massaal moest worden achtergelaten, begonnen deze door de tactiek van de 'verschroeide aarde' niet enkel bruggen, spoorwegen, munitiedepots, fabrieken enzoverder op te blazen, maar ook enkele der nog overgebleven aangehouden 'Geallieerde spionnen' in o.a. het Duits Etappegebied (rond Gent) achter het front te fusilleren in de laatste maanden vóór het einde van de Eerste Wereldoorlog. Zo gebeurde met de laatst gearresteerde leden van de Meetjeslandse spionagediensten genre 'Dienst Roze' en 'Dienst Poes' (waartoe o.a. de gebroeders Van de Woestijne -  Edgard, een werkloze spoorwegarbeider en Edmond, een verzekeringsagent uit Eeklo behoorden - de eerste is al in 1916 in de Gentse gevangenis aan de Nieuwe Wandeling gefusilleerd en de laatste in het Gravensteen amper één maand voor de Wapenstilstand. In Eeklo is een plein naar hen genoemd). 

Als enkele der laatsten van de vele duizenden verzetsstrijders in de Eerste Wereldoorlog zijn op 12 augustus 1918 in Gent Albert Vermoere en David Honoré gefusilleerd. De twee Belgische verzetslieden wonende in het Nederlandse Westdorpe bij Sas van Gent hadden zich laten inlijven bij de Britse inlichtingendiensten om informatie te smokkelen over en door de beruchte dodendraad aan de grens tussen Nederland en België. Honoré was al sinds 1915 actief in het illegaal overbrengen van brieven naar Nederland, Vermoere was nog maar pas actief. In juni waren de twee weer eens clandestien België binnengekomen en hielden zich schuil bij een boer in Moerbeke. Op 29 juni beschoten de twee een Duitse politieman en hielden zich daarna schuil in de velden. In de wijk Kruisstraat in Moerbeke, waar het incident had plaatsgegrepen, moesten de bewoners daarvoor vanwege de Duitse bezetter represailles ondergaan. Om die reden verraden door de boer die hen eerst onderdak had verleend, werden Albert Vermoere en David Honoré midden juli aangehouden en op een snel-proces beiden veroordeeld tot de dood met de kogel....

Zie verder hier (kik), hier (klik) en hier (klik). De beide laatste moeten als PDF worden geopend!