Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: rondgang

We beëindigen deze rondgang in het Belfort onder leiding van de onovertroffen gids en torenwachter Willem Obrecht alias Dany (klik) met deze kers op de taart. 

Het belfort beklimmen is geen eenvoudige klus. Je moet heel wat trappen bedwingen, maar de beloning is een fabelachtig uitzicht over de stad waar Leie en Schelde samenkomen. 

In deze serie foto's (klik) kunnen jullie zien hoe mooi Gent wel is vanuit dit standpunt gezien...
Fijne nieuwe week allemaal!

Zondag: bij-tank-dag

VAN HET OOSTELIJK FRONT WÉL NIEUWS...

Ook Japan was als een verre bondgenoot betrokken in de Eerste wereldoorlog. Bondgenoot weliswaar - maar onbetrouwbaar... Ook al hadden overwegend Japanse troepen in het verre Siberië het Rode Leger van de Bolsjewieken een nederlaag toegebracht en hun impact teniet gedaan. 

De  Japanse troepenmacht werd geschat op een 70.000 soldaten die via de havenstad Vladivostok ontscheepten - aangevuld door de Russische Kozakken en Mongoolse huurlingen van krijgsheer Grigori Semjonov, naast enkele duizenden Amerikanen, Britten, Italianen, Fransen, Tsjecho-Slovaken en zelfs enkele Belgen. Toch werd het Japanse overwicht op het Siberisch vasteland door de westerse troepen met wantrouwen bekeken - vooral toen de Japanse en anti-Bolsjeviekse troepenmacht onder leiding van de fanatieke antisemitische Semjonov via de Transsiberische spoorweg richting het Bajkalmeer doorstootten. Door deze laatste werden alle gevangen Bolsjewieken, zelfs iedereen met 'rode sympathieën' en joden afgeslacht - en zowel Semjonov als de onbetrouwbare bondgenoot Japan werd poging tot gebiedsannexatie aangewreven...

Japanse prentkaart (propaganda of karikatuur?) vermoedelijk betrekking hebbende op de Japanse deelname in Siberië tijdens de Eerste Wereldoorlog, of op de Rijstrellen van 1918 - in elk geval met de afbeelding van het inzetten van Europese pantservoertuigen.

(prentkaart WO 1 z.d. - verzameling Leflamand alisas Deseijn - indien iemand de betekenis van de Japanse tekst kan ontcijferen – graag...)

Ook intern broeide het in Japan. Ook al bloeide er toen hun economie - voedselrellen en spontane opstanden braken uit in de loop van augustus 1918, waarbij twee (volgens sommige bronnen tien miljoen mensen - bijna 1/5 van de totale bevolking!) in 38 steden waaronder Tokio, Osaka, Kobe, Nagoya en Hiroshima, magazijnen van de grote handelsmaatschappijen plunderden en in tot as herleidden. Doelwit waren de rijst- en andere essentiële levensmiddelspeculanten - maar ook vastgoedkantoren (verhoogde huurprijzen!) die zich hadden verrijkt in de voorbije oorlogsjaren en als 'nouveaux riches' door de steden paradeerden in dure auto's terwijl het grootste deel van de bevolking honger leed. 

Uiteindelijk - toen ook politiebureaus, banken en overheidsgebouwen werden aangevallen en er massaal stakingen uitbraken in de steenkoolmijnen en scheepswerven - werd een aantal woekeraars aangehouden en veroordeeld, en de vermindering van de voedselprijzen afgedwongen. 

Toen de 'Rijstrellen van 1918' (tussen 22 juli en 4 oktober 1918) tot gevolg hadden dat de Japanse regering moest aftreden om de protesten tegen de inflatie en de lage lonen, en de politie en zelfs het leger hardhandig optraden (25.000 opstandelingen werden aangehouden, en veroordeeld tot geldboetes en zelfs doodstraffen zijn uitgesproken, het aantal doden en gewonden is nooit officieel vrijgegeven), werd dit "breaking news" tot in Europa en de Verenigde Staten toe - waar dit als een breuk met de verstarde eeuwenoude Japanse tradities werd gezien en een teken van de doorbraak van de democratie door het ontstaan van politiek actieve sociale bewegingen...

Voor meer informatie klik hier.

Zoekprentje...

Grapje natuurlijk, er zullen wel veel meer verschillen zijn dan zeven, of misschien zelfs geen hihi.. Vandaag vieren we ons jaarlijks kersfeest waarop heel de familie eens samenkomt, KERS hé, geen KERST want dat is voor heel wat later op het jaar. En natuurlijk worden de camera's dan boven gehaald. Hopelijk gaan jullie een even leuk weekend tegemoet als wij zullen hebben lieve webbies!

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter 4de verdieping

Klokken werden aanvankelijk enkel voor kerkelijke doeleinden gebruikt. Door de opkomst van de steden werden de klokken steeds meer ingeschakeld in het dagelijks bestaan. De stormklok of banklok, de Klokke Roeland genaamd, die reeds in 1325 in de prille toren romp van het belfort werd opgehangen, ging vanaf 1378 ook dienstdoen als uur-klok. Haar klank werd voorafgegaan door een waarschuwingssignaal op drie kleinere klokjes van verschillende toon. Men noemde het geheel de quatrillon, cadrillon, later, na uitbreiding van het aantal voorslag-klokken, de carillon. De beiaard werd gaandeweg uitgebreid en telde 53 klokken na de restauratie van 1982. In 1993 kwam klokje Robert met zijn briljanten klank het geheel vervoegen.

En ik ben er bijna zeker van dat sommigen onder jullie die het Belfort al beklommen deze ruimte niet hebben gezien, je kan er alleen binnen met een gids. Wat een spektakel was het om die gigantische klokken niet alleen  te zien, maar ook nog te horen!

De foto's ervan kan je hier (klik) bekijken.

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: 3de verdieping

Na 1442 namen de torenwachters hun intrek in het afgewerkte belfort. Samen met de klokkenluiders deden deze wachters, het korps der 'stadswakende mannen', dienst tot 1869. Vooral brand vormde het grootste gevaar in Gent.

Wat jullie op deze paar foto's (klik) te zien krijgen is het hart van het carrillon: door middel van deze machines kan het publiek beneden van een serie mooie melodieën genieten. 

Wees gerust, er resten nog slechts twee logjes te gaan van deze rondleiding door de torenwachter Willem Obrecht alias Dany (klik). Daarna gaan we over op een andere onderwerp.

Fijne nieuwe week allemaal!

Zondag: bij-tank-dag

ER ZIJN ZO VAN DIE TANKS DIE DE LEGENDE INROLDEN...

TER GELEGENHEID VAN DE VERWERVING VAN MIJN NIEUWSTE AANWINST:
HIER IS DE "IRON DUKE" (DE "IJZEREN HERTOG")...

Eén van de bekendste foto's uit de verzameling van het Britse Imperial War Museum - de "Iron Duke" geïmmobiliseerd nabij Arras april 1917...

De bekende foto hierboven uit het Imperial War Museum toont de Britse 'Mark II' tank # 781 ofte de "Iron Duke" die op 10 april 1917 door de stad Arras rolde op weg naar het slagveld. Net als de meeste tanks kreeg hij door zijn bemanning een bijnaam toebedeeld. De "Iron Duke" kreeg als "landship" zijn naam naar het vlaggenschip van de Britse admiraal graaf John Jellicoe - bekend als de 'IJzeren Graaf' - een stevige "pedigree" dus die hem nochtans geen geluk heeft bracht...

Oorspronkelijk werd de "Iron Duke" met 5 andere tanks (# 581, 778, 779 en 782) tijdelijk ingezet bij het begin van de Slag om Arras, maar raakte achterop door herstellingswerken aan de verlengde schachtkoppeling. Misschien is dit waarom hij op deze foto nog steeds in de stad was toen de strijd net ten oosten van Arras woedde. Hij werd uiteindelijk weer in actie gebracht, maar is op 20 april vernietigd door vijandelijk vuur in de buurt van de huidige begraafplaats "Commonwealth Chapel" te Feuchy a/d Scarpe, ten oosten van Arras. Er is echter geen verslag bekend van de hand van zijn commandant, tweede luitenant Street, of er bemanningsleden die dag zijn gedood of gewond...

Vermoedelijke site langsheen de Route de Cambrai waar destijds de Iron Duke was geïmmobiliseerd vlakbij Feuchy Chapel British Cementery...

Het mag verbazing wekken - maar uitgezonderd als training-tank zou de Britse 'Mark II' helemaal geen operationele geschiedenis mogen hebben, temeer daar het voertuig niet voorzien was van pantserplaat-staal en voor een echte frontinzet bijgevolg simpelweg ongeschikt was. 

Maar in het voorjaar van 1917 waren er echter zoveel 'Mark I' uitgeschakeld, terwijl de productie van de verbeterde 'Mark IV' maar niet op gang wilde komen, dat men er niet meer onderuit kon om de 'Mark II' toch maar - op hoop van zegen - in te zetten. Voor het offensief bij Arras door Brits-Canadese troepen ter ondersteuning van het Franse offensief van generaal Nivelle in april 1917, werden er dan maar 26 naar Frankrijk verscheept. In mei volgden de andere 19 die toen beschikbaar waren. Het trainingscentrum bleef achter met de 'Mark III'... Van de 141 'Mark I' in Frankrijk bleven er toen nog slechts 15 over, zeven "males" (zijdelingse geschuttorens met zwaar geschut) en acht "females" (geschuttorens met machinegeweren). 

De 'Mark II' werden zo goed en kwaad als het ging voor de frontdienst aangepast, door hun "barbettes" (geschuttorens) te vervangen door die van 'Mark I' wrakken, zodat althans de zijkanten grotendeels door gehard pantserstaal beschermd werden. Ook is toen het betrouwbaarder Lewis-machinegeweer aangebracht. Tegelijkertijd deed zich een merkwaardige ontwikkeling voor om de vijand te misleiden: men construeerde 'dummy' tanks om de Duitse luchtverkenning te misleiden. Deze in groot detail nagemaakte rompen van triplex werden rondgedragen door tien soldaten binnenin de 'dummy'...

Op 11 april 1917 was er een geconcentreerde tankaanval nabij Bullecourt (ca. 10 km ten zuidoosten van Arras) ter ondersteuning van de Australische troepen. Die leden er toen grote verliezen door geblunder van de Britse legerleiding ("De Australiërs vochten als leeuwen maar werden geleid door Britse ezels..." - citaat Britse historicus Alan Clark). Voor het eerst maakten de Duitsers toen Britse tanks buit - twee 'Mark II' exemplaren. Het verhaal wil dat ze met reden niet onder de indruk waren van de bepantsering! Inderdaad werden verschillende 'Mark II' op korte afstand door het beruchte Duitse machinegeweervuur doorzeeft. Deze foute veronderstelling kwam de Duitsers echter duur te staan toen ze nadien met de nieuwe 'Mark IV' tanks werden geconfronteerd. De twaalf 'Mark I' en 'II' die in de zomer van 1917 nog resteerden, werden omgebouwd tot bevoorrading-tank. 

Mijn recentste aanwinst memorabilia van de 'Groote Oorlog' is een houten spaarpot (poging tot) schaalmodel van de "Iron Duke" - zo te zien ineen geknutseld door iemand destijds (minstens) emotioneel betrokken bij de trieste gebeurtenissen rond deze 'Mark II' tank - iemand van de bemanning...?

(verzameling Guido Deseijn alias Leflamand)

Rondleiding in het Belfort met de Torenwachter: 2de verdieping

Vandaag stijgen we de steile trap van het Gentse Belfort verder op naar de tweede verdieping met onze torenwachter Willem Obrecht alias Dany (klik). 

Ondertussen geef ik jullie ook wat wetenswaardigheden mee.

In het  Belfort bevindt zich een beiaard die bestaat uit 54 klokken met een totaalgewicht van ongeveer 30 ton. Daarmee behoort ze tot de zwaarste beiaarden van België.

In 1659 begon de bekende klokkengieter Pierre Hemony aan de bouw van een nieuwe beiaard voor het Gentse belfort. Hij heeft hiervoor de oorspronkelijke "Klokke Roeland" uit 1314 omgesmolten. Met dit metaal werd een deel van de nieuwe beiaard en een nieuwe triomfklok gegoten. De triomfklok kreeg de naam: Grote Triumphante (de huidige Roeland) en hangt nu in de betonnen klokkenstoel naast de Stadshal aan het Emile Braunplein. Op de plaats waar vroeger de "Grote Triumphante" hing, hangt nu Klokke Roeland - ook wel genoemd naar de gieter de "Michielsklok", om verwarring met de klok uit 1314 te vermijden - uit 1948. Deze luidklok heeft een gewicht van 6,7 ton en maakt dankzij verschillende hamers ook deel uit van de beiaard.

De foto's die wij er maakten kan je hier (klik) bekijken. Fijn weekend allemaal!