Mahy

Vandaag een log dat de autoliefhebbers zeker zal bekoren, en eigenlijk iedereen die van een mooi design houdt. Leuze-en-Hainaut had onze bijzondere aandacht op de studiereis met de GVSALM gezien Gent ooit de wereldberoemde verzameling oldtimers van de Garage Mahy liet vertrekken naar deze Waalse gemeente... We bezochten daarom de 'verloren zoon' op zijn nieuwe vestiging over de taalgrens voor een geleid bezoek aan Mahymobiles (klik) ofte Musée Communal de l'Automobile waarvan jullie hier mijn impressie (klik) vinden..

Bernisart: Machine à feu

We brengen vandaag een kort geleid bezoek aan de in 2012 gerestaureerde 'Machine à Feu' (klik). De restauratie en industrieel-archeologische reconstructie van de oudste en laatste getuige van pre-industriële steenkool ontginning op het Europees vasteland is beslist het bekijken waard!
Het werd in 1781 gebouwd als behuizing voor één der eerste Newcomen & Watt stoommachines op het vasteland voor het oppompen van grondwater uit de mijnschachten Vandaag is het na jarenlange verwaarlozing in zijn oorspronkelijke toestand hersteld, met toevoeging van een evocatie van de 18de-eeuwse technische uitrusting. 

Bernissart verwierf in 1878 ook internationale bekendheid door de historische ontdekking tijdens de exploitatie van een lokale steenkoolmijn van 29 unieke gefossiliseerde skeletten van iguanodons waar ik hier vroeger (klik) al over schreef, nu in het Natuurhistorisch Museum te Brussel te zien. 

Zondag: bij-tank-dag

“What’s going up - must come down...”

De eerste vliegtuigen en luchtschepen (zeppelins), als nieuw wapen ingezet in het begin van de Eerste Wereldoorlog, werden “bestreden” met vast, maar ook met mobiel geschut zoals deze “auto-mitrailleuse” van Franse makelij op een 25 PK Dion (boven), in de jaren 1920 nagevolgd bij Citroen met het type Kégresse-“autochenilles” achteraan (cf. het loden miniatuurmodel hieronder). Deze rupsbanden (gepatenteerd in 1913) werden tussen 1912 en 1918 in Rusland voor tsaar Nicolas II ontwikkeld door de Franse ingenieur Adolphe Kégresse (1879-1943). Als verantwoordelijke voor het voertuigenpark van de tsaar paste hij zijn uitvinding toe op militaire voertuigen - o.a. in 1916 bij 200 pantservoertuigen van de Russische firma Austin-Putilov. Kégresse zou na de Russische Revolutie naar Frankrijk terugkeren met zijn patenten als enige bezit, en uiteindelijk vanaf 1920 in dienst treden bij Citroën. De legendarische rupsbanden maakten nadien in het Interbellum de beroemde Citroën-expedities mogelijk (dwars door de Sahara, door China, door Afrika...), die Citroën uiteindelijk... militaire opdrachten zou opleveren. Had men maar evenveel inventiviteit en energie willen inzetten voor vreedzame doeleinden!

(verzameling Guido Deseijn aka Leflamand)

Fours Thorn en Saint Andre

Tijdens de rondrit waar ik hier gisteren (klik) over schreef, bezochten we net voorbij Vaulx ook de gerestaureerde 19de-eeuwse kalkovens Almenach & Rivage St.-André van de belangrijke 19de-eeuwse steengroeve- en ovenmeester Thorn aan de Schelde te Chercq (geboortedorp van architect Lacoste, klik). Voor de foto's: hier klikken. En maak er daarna allemaal een fijn weekend van!

Four Marousse

We maakten tijdens die studiereis ook een rondrit in de "Le Pays Blanc" ten zuiden van Doornik voor een kennismaking met het erfgoed van de verdwenen industrie van kalk- en cementovens. Die waren sinds de middeleeuwen leverancier van natuursteen bouwmateriaal én de daarmee samengaande typische bouwstijl langsheen de Schelde tussen Doornik en Gent. We stopten bij de restauratie en reconversie tot woningen door Le Logis Tournasien  (klik) van de 18de-eeuwse Fours Marousse & Madelon - de enige nog bewoonde kalkovens in de streek. Meer dan 200 jaar huisvesting voor generaties kalkoven-arbeiders en werkplaatsen voor ovenmeesters: een site uniek in België!

Doornik

Doornik is het Gallo-Romeinse Turnacum waar de wieg stond van het huidige Frank(en)rijk, en waarvan de sinds de Romeinse periode in de omgeving ontgonnen typische grijze Doornikse kalksteen in de middeleeuwen zo belangrijk is geworden als duurzaam bouwmateriaal. En dit stroomafwaarts de Schelde tot in Gent - een stad waarmee het bisdom Doornik in de middeleeuwen meermaals verbonden was.

We maakten er tijdens onze studiereis met de GVSALM (klik) kennis met wat in mei 1940 voor de Duitse brandbommen in de historische binnenstad van de Doornikse architectuur gespaard bleef tijdens een stadswandeling op zoek naar resten van romaanse en gotische huizen, en ook naar de typisch Doornikse bak- en natuursteen renaissance bouwstijl. We vertrokken aan het 13de-eeuwse Kruisherenklooster en kuierden door de wijk rond Sint-Brixiuskerk met interessant gerestaureerd romaans interieur. En hier vinden jullie er alvast een eerste impressie van...

Menhir Hollain

De Brunhildesteen (Frans: Pierre de Brunehaut) uit 2500 voor onze jaartelling is de grootste menhir van België. Hij staat te Hollain, in de gemeente Brunehaut, bij Doornik. De megaliet is 2,9 tot 3,2 meter breed, tussen de 4,2 meter en 3,5 meter hoog en zowat 60 cm dik. Hij weegt ongeveer 25 ton.

Het oudste document waarop hij vermeld staat betreft een gravure uit 1773 die een gekantelde steen toont. De steen zou rond 1819 terug rechtgezet worden op bevel van de autoriteiten. In de buurt, ten zuiden van de steen zijn ook diverse gebruiksvoorwerpen uit silex gevonden. Hij is als monument geklasseerd in 1934.
Een kleine impressie er van kan je hier bekijken. Maar blijf er met jullie poten af hoor, er staat al genoeg in gekrast! *wink, big smile*