GVSALM reis 2017: Valmy

In het Centre Historique de Valmy 1792 herbeleef je "de veldslag die de Franse Revolutie redde" aan de hand van een audiovisuele 'onderdompeling' in een in het landschap geïntegreerd slagveld-museum met een hedendaagse architectuur (2014) en de getrouwe reconstructie (2005) van de historische windmolen die destijds een grote rol heeft gespeeld. 

De foto's ervan kan je hier (klik) bekijken.

Feestje!

Zoals ik jullie al in dit logje (klik) vertelde hadden we die zondag ons jaarlijks familiefeestje waar we erg genoten hebben, klik daarvoor maar eens hier.

Nog even dit over de foto van zaterdag (klik): Camille is helemaal geen gevaarlijke, valse hond zoals velen van haar dachten, maar het liefste beest dat ik ken. 

Ze was na afloop ook uitgeteld, net zoals wij *wink, big smile*.
Fijne nieuwe week allemaal, ook al kom ik daar ruim een dag te laat mee hihi.

Zondag: bij-tank-dag

Honderd jaar geleden: de versterking van de Belgische kust met nieuwe geschutbatterijen (augustus-september 1917)

(vervolg van vorige week)

Gedurende de Eerste Wereldoorlog was de Belgische kust de door de Duitse marine-artillerie sterkst verdedigde kuststrook van Europa omdat de Britse marine al direct na de Duitse bezetting van het noordelijkste deel van het westfront al meerdere aanvallen met schepen had uitgevoerd, dit vooral op de havens van Oostende en Zeebrugge... Gigantische batterijen moesten er een eventuele Britse landing tegenhouden. De bekendste was de “Kaiser Wilhelm II” batterij (gebouwd 1915-1916 door Russische krijgsgevangenen) ter plaatse waar zich nu het Cultuurcentrum van Knokke-Heist aan het Zegemeer bevindt. Zij telde vier zware kanonnen voor 30 cm obussen.  De talrijke in de nabijheid gekazerneerde Duitse soldaten trachtten in de badplaatsen - in afwachting tussen de beschietingen in o.a. op de haven van Zeebrugge - tijdens hun korte ‘Urlaub’ de oorlog te vergeten...

In 1916 geplaatste ‘zware’ artillerie nabij “Knocke s/Mer“ - onderdeel van de beruchte vaste batterij “Willem II”, jaren 1920

Lichte tot halfzware artillerie werd geïnstalleerd op het noordelijk gedeelte van de Belgische kust - van Zeebrugge tot de duinen van Knokke-Heist. Tot het einde der jaren 1930 waren ze toeristische attracties. Slechts bij de inval der Duitsers in de Tweede Wereldoorlog werden ze verwijderd. De kustbewoners werd aangeraden hun huizen te verlaten en te vertrekken. Vooral de kustvissers van Oostende tot Heist die hun beroep niet meer mochten uitoefenen werd begin 1915 “aangeraden” met hun schepen massaal naar Nederland te vertrekken, in de eerste plaats naar Philippine en Cadzand en nadien Zierikzee als thuishaven voor meer dan 70 Vlaamse vissersschepen. De vissers verbleven een tijdlang met hun families op hun schepen 325 volwassenen en 173 kinderen), tot ze te Zierikzee-Zuid door de Nederlanders noodwoningen toegewezen kregen...

(postkaarten verzameling Guido Deseijn alias Leflamand) 

Op de Belgen buitgemaakte ‘lichte’ artillerie in 1915 door de Duitsers geplaatst te Zeebrugge op de havenpier,  en nabij Heist - bemerk de zware bouten om dit laatste krachtig kanon op zijn fundering te houden!

Opgelet!

Opgelet, zeer gevaarlijke hond, pak die zijn been niet af hoor! 

*wink, big smile*
En laat jullie het weekend ook niet afpakken, knabbel het tot het laatste kruimeltje op lieve webbies...

GVSALM reis 2017: Main de Massiges

We beginnen vandaag aan de laatste dag van onze vierdaagse trip met de GVSALM (klik) en wel met dit indrukwekkend site.

Het lijkt op een filmset, maar het is maar al te authentiek: een van de recent ontdekte en herstelde loopgraven van de Main de Massiges (klik). Deze krijtheuvel, een natuurlijk fort op zo’n tachtig kilometer oostwaarts van Reims, was gedurende vier jaar wisselend in Duitse en Franse handen. De Duitsers waren er het eerst. Zij groeven zich hier in nadat hun opmars in september 1914 richting Parijs bij het riviertje de Marne tot staan was gebracht.

De restauratie is een initiatief van Éric Marchal, oud-militair en inwoner van Massiges. Met nog vier andere Eerst Wereldoorlog-fanaten kocht hij het terrein drie jaar geleden voor 8.000 euro van een boer die het wilde gaan gebruiken. “De bomen en struiken hebben we verwijderd, daarna zijn we gaan graven, met een schop”, vertelt hij. “De wanden hebben we opnieuw gestut om te voorkomen dat ze weer vollopen.”

De foto's ervan kan je hier (klik) bekijken.

Gentse Feesten 2017 Saint Michael's Big Band

Uit de teloorgegane lokale fanfare De Sint-Michielskring van het Oost-Vlaamse polderdorpje Sint-Laureins ontstond meer dan 20 jaar geleden The Saint-Michael’s Big Band (klik). Intussen wist dit veelzijdige orkest zich aan de poldergrond te onttrekken en tot ver buiten het Meetjesland een stevige reputatie op te bouwen. Een graag geziene muzikale gast die op tal van uiteenlopende evenementen zowel met nostalgisch als modern bigbandrepertoire de juiste toon weet te zetten. Maar bovenal een hechte groep vrienden met een gemeenschappelijke liefde voor onvervalste bigbandmuziek.

We mochten van hun muziek tijdens de voorbije Gentse Feesten genieten en zowel Lefla (klik) als ik (klik) maakten er natuurlijk foto's van... Fijne nieuwe week allemaal!

Zondag: bij-tank-dag

Honderd jaar geleden: 

versterking Belgische kust met nieuwe geschutsbatterijen (augustus 1917).

Na de bezetting van België in 1914 besefte het Duitse "Marinekorps Flandern" algauw dat de hele kuststrook een strategisch zwak punt zou vormen tijdens de bezetting. Met de bekende Pruisische "Gründlichkeit" werd daar prioritair aan verholpen - liever dan de veroverde forten in het binnenland opnieuw te versterken. Onder de propagandaslogan "Gott strafe Engeland!" moesten alle aanvallen en invasies  van over de Noordzee geweerd.

Al in december 1914 begonnen de militaire "Pionierkompanien" aangevuld met duizenden arbeiders uit de Rijnstreek, met Russische krijgsgevangenen en zelfs Belgische bouwbedrijven, aan de uitbouw van de kustverdediging in gewapend betonconstructies als onderdeel van de "Hindenburglinie". 

(voor- en zijzicht van het superkanon van de batterij "Deutschland", jaren 1920)

Tussen 1915 en 1917 betrof het meestal lichte artillerie, maar vanaf begin 1917 werden deze in de duinen aangevuld door vaste zware geschutposten tot beruchte 38cm Krupp kanonnen van het type "Lange Max": "Batterie Pommern" te Moere-Leugenboom (1 exemplaar, fundering bewaard) en nabij Klerken-Predikboom (verdwenen), en de "Batterie Deutschland" in Klemskerke tussen Bredene en Den Haan (2, later 4 exemplaren). Deze werden verkeerdelijk "Dicke Bertha's" genoemd - het 'super' 42 cm mortiergeschut met grotere reikwijdte dat op spoorwegwagons desnoods snel  kon verplaatst. Dit type - waarvan vermoedelijk slechts een 10-tal zijn geconstrueerd - was het eerst 'getest' nabij Verdun (Fort Douaumont) in 1915, en enkele latere exemplaren zijn slechts in 1917-1918 ingezet tijdens de Eerste Wereldoorlog voor de beschieting van Amiens en zelfs Parijs. 

(postkaarten verzameling Guido Deseijn alias Leflamand)

(dubbele munitiebunker van de batterij "Deutschland" voor de gescheiden opslag van munitie en ontstekers,  jaren  1920)