SMAK: Buthe 3

Retrospectieve Michael Buthe (1944-1994): Taufkapelle mit Papa und Mama 1984.

Taufkapelle mit Papa und Mama bestaat uit twee sculpturen (Papa en Mama), een rond schilderij boven een met was bedekte kubus en expressief beschilderde kamerschermen waaraan hier en daar gevonden voorwerpen zijn vastgemaakt. In de kubus, als doopwater in een doopvont, ligt een plasje goudverf. Je kan je er denkbeeldig laten dopen met goud, symbool voor leven en licht. De schermen situeren zich tussen schilderij en sculptuur in en maken een golfbeweging in de zaal. Met dit werk verwijst Buthe o.m. naar de achthoekige doopkapel bij de Dom van Firenze, barokke architectuur, het gebruik van was en goud in het oeuvre van Joseph Beuys en de universele symboliek van archetypische vormen zoals de kubus en de cirkel. De ruwe, komische sculpturen Papa en Mama kunnen worden geïnterpreteerd als karikaturen van de Bijbelse ouderparen Adam en Eva of Jozef en Maria. En voor enkele foto's van mij er van klik je hier of hier. Fijn weekend allemaal!

SMAK: Buthe 2

Retrospectieve Michael Buthe (1944-1994): jaren 1970 - niet-Europese esthetiek.
We gaan dus nog even door met Butje hoewel sommigen van jullie het niet echt appreciëren, maar dit is een respectieve die in het SMAK (klik) te zien is, dus iets wat toch wel de moeite waard is om er even bij stil te staan.
Zijn textielwerken (klik) van de jaren ’60 en vroege jaren ’70 vloeien voort uit de Duitse informele kunst en de Amerikaanse minimal art. Ze reageren op de crisis die het medium schilderkunst op dat moment doormaakt.

Hij treedt in het voetspoor van Lucio Fontana die met zijn doorkliefde en doorboorde doeken een einde wou maken aan de beperkingen van het platte vlak en de reële ruimte in zijn werk wou binnenlaten. Net als Fontana zet Buthe letterlijk het mes in zijn doeken. Soms verscheurt hij ze ook en naait hij ze daarna opnieuw bijeen. Ondanks de schijnbaar spontane en wilde handeling waaruit deze werken zijn ontstaan, is hun compositie beheerst, elegant, evenwichtig en vormelijk precies.

Associaties met betekenissen in de sfeer van ‘wonde’, ‘genezing’ en ‘openingen creëren naar andere dimensies’, die in zijn later werk meer uitgesproken raken, ontkiemen hier.

En voor de foto's van mij klik je hier of hier.
En als uitsmijter, een grapje (klik) van mijn Leflamand *wink, big smile*.

SMAK: Buthe 1

Retrospectieve Michael Buthe (1944-1994).
Textielwerken eind 1960-begin 1970 - informel & minimal art. Deze Retrospectieve in het SMAK (klik) presenteert een selectie sleutelwerken van de Duitse kunstenaar Michael Buthe (1944-‘94). Ze bestrijkt zijn korte maar intense loopbaan van de late jaren ’60 tot het begin van de jaren ’90 en toont textielwerken, tekeningen, assemblagesculpturen, schilderijen, foto’s, collages, dagboeken en een film. Twee installaties vormen ankerpunten in de tentoonstelling: Taufkapelle mit Papa und Mama (1984) en Die heilige Nacht der Jungfräulichkeit (1992).

En voor de foto's van mij klik je hier of hier.

Zondag: bij-tank-dag

Zoals al in een vroegere blog meegedeeld betekenden in de Eerste Wereldoorlog de zgn. ‘officiers’ (‘tank’-, ‘artillerie’- of ‘piloot’-) polshorloges de overgang van de oudere grote zakhorloges aan een ketting naar de polsmodellen die we vandaag nog steeds kennen. Het is vermoedelijk Cartier die nog tijdens de Eerste Wereldoorlog  het gemakkelijker te raadplegen model ‘pols’-horloge op de markt bracht zoals we dat nu nog kennen - met de bedieningsknop opzij,.. daarin algauw gevolgd door Elgin, Longines, Zenith, Omega e.a. Deze werden voor militair gebruik dikwijls voorzien van een metalen beschermkapje. Hierboven een tot polsmodel ‘omgebouwd’ ouder  (dames)zakuurwerk, en onderaan een 'modern' type polsuurwerk van het Zwitsers leger anno 1916. 

(repro’s Guido Deseijn aka Leflamand). 

DIT ALLEMAAL OM JULLIE ERAAN TE HERINNEREN DAT HET ZOMERUUR IS INGEGAAN - EN DAT HORLOGES 1 UUR VOORUIT MOETEN WORDEN GEZET! 

SMAK: Rinus van de Velde 2

Hopelijk hebben jullie mijn raad van donderdag (klik) opgevolgd en komen hier toch eens piepen, want dit werk eens in detail bekijken is zeker de moeite waard!

De spanning tussen fictie en werkelijkheid is het grote thema van Rinus Van de Velde (klik). De Antwerpse kunstenaar, die zichzelf onder vele vermommingen als hoofdpersonage in zijn werk opvoert, gaat in het Smak op zoek naar een fictieve stad in Brazilië. In monumentale, briljant uitgevoerde tekeningen roept hij een bizar universum op. En voor de foto's van mij klik je hier of hier. Fijn paasweekend allemaal!

SMAK: Rinus van de Velde 1

Rinus Van de Velde (°1983, Leuven, België) tekent zichzelf als acteur in een ingebeelde kunstenaarsbiografie. Hij construeert die op basis van gevonden foto’s of foto’s van door hem geënsceneerde taferelen. Daarin meet de kunstenaar zich de identiteit aan van diverse personages. Teksten bij de grote, gedetailleerde beelden bieden context. De tekeningen zien er virtuoos, direct, licht en cool uit. Maar al snel ontdek je onderliggende lagen: scherpe ironie, doorgedreven onderzoek, visuele intelligentie, vrije verbeelding en een grote gevoeligheid. Van de Velde tekent met houtskool. Zo kan hij snel en in een consequente stijl werken en komt het documentaire karakter van zijn werk het best tot uiting. Voor S.M.A.K. (klik) maakte deze kunstenaar een nieuwe installatie met tekeningen. Werk van hem zien? Klik dan hier, en voor de foto's van mij klik je hier of hier. 

Ik raad jullie ook aan om het blog van volgende zaterdag te lezen en te bekijken, daar zal je zijn tekeningen in volle glorie zien...

OT: bedankt voor al die meelevende reacties van gisteren (klik) lieve webbies!

Zonder woorden...