Ai!

(foto: Leflamand)

Als jullie denken dat een samenzijn tussen zusjes altijd koek en ei is, dan hebben jullie het mis: meer dan eens wordt er een stevig robbertje gevochten! *wink, big smile* Nee hoor, grapje, hier enkele sfeerbeelden van het heerlijk etentje. En hopelijk zal de hele komende dag jullie even goed smaken!

Otto & Otto

Waar is Wally (klik) - euh - Leflamand? Hihi. Een impressie van de brocante beurs Otto & Otto (klik) waar we zondag met een standje zaten kunnen jullie hier (klik) vinden... Fijne dag nog allemaal!

Blankenberge: windscherm

Wandelen en rustig genieten in open lucht waren voor de badgasten van toen geliefkoosde vormen van ontspanning. Deze recreatie, in functie van de gezondheid, lag aan de basis van enkele publieke constructies zoals het windscherm aan de jachthaven van Blankenberge dat dateert van 1908. Dit windscherm (klik), in de volksmond de ‘paravang’ afgeleid van ‘paravent’, is een mooi voorbeeld van de eclectische bouwtrant zoals die in het begin van de 20ste eeuw werd toegepast in de kustarchitectuur. Deze dubbele, open, wandelgang bestaat uit gietijzeren steunen met overkragingen en daartussen een beglaasde wand met houten zitbanken. De ‘paravang’ heeft een fraai uitgewerkte dakbedekking in neogotische trant met sterk exotische inslag: zie de kleurrijk geglazuurde daktegels en nokpannen met schelpmotief, gemarkeerd door spitse gotische torentjes met omkrullend bladwerk. De Blankenbergse ‘paravang’ is één van de getuigen uit de tijd van het elitaire badtoerisme. Maar ondanks de sterk gewijzigde vakantiepatronen is en blijft het windscherm nog steeds een trefpunt en een aangename zitplaats voor Blankenbergenaars en toeristen met zicht op de jachthaven of het Leopoldpark (bron: Martiem).

Blankenberge: vuurtoren

De meeste vissersplaatsen aan onze Vlaamse kust hadden al in de middeleeuwen hun vierboete of vuurtoren (klik) als oriëntatiepunt voor de vissers. De oudste informatie over de Blankenbergse vuurtoren dateert uit het begin van de 14de eeuw. Vroeger diende men de benaming “vuur-toren” letterlijk te nemen: vaak waren het eenvoudige bakstenen constructies op een duin met daarin een stenen zolder en rooster waarop stro en, vanaf de 18de eeuw, ook steenkool verbrand werd zodat de vissers op zee de weg naar huis konden vinden. Met de aanleg van de Blankenbergse schuilhaven werd een nieuwe vuurtoren gebouwd die in 1872 werd ingehuldigd. De Duitsers bliezen dit bouwwerk in 1944 op. De huidige betonnen vuurtoren dateert van 1951 en bevatte onder meer een leef- en kantoorruimte voor de vuurtorenwachter en zijn gezin in een stijl die aan het interbellum herinnert. Tegenwoordig wordt hij volautomatisch bediend en is niet meer bewoond (bron: Maritiem).

OT: het gesprek gisteren verliep prima, het ziet er een goede arts uit, hij gaf me veel informatie. Op 12 november gaat het onderzoek door, helaas toch weer onder lichte verdoving. Maar dat zijn zorgen voor later... Vandaag gaan we allemaal van de dag genieten hé? Althans, dat hoop ik voor jullie!

Blankenberge: Sint-Rochuskerk

De dekenale kerk Sint-Rochus (klik), is een basilicale kerk in eclectische stijl met overwegend neo-romaanse elementen. Gebouwd in 1884-1889 naar ontwerp van ingenieur-architect Verhaegen en baron J. de Bethune (Gent), uitgevoerd door aannemers I. Lambert (Oostkamp) en R. Bruggeman (Sint-Joris), werd ze in 1903 voorzien van de beeldbepalende klokkentoren. Het exterieur van de kerk is uitgevoerd in rode baksteen, met gebruik van natuursteen voor de ornamentiek en een sober bepleisterd interieur. Wat een mooie glasramen zijn er te zien hé (als je tenminste op de link hebt geklikt), is het niet goed met zoveel kleur de nieuwe week te beginnen lieve webbies?

OT: bedankt dat jullie toch allemaal langs kwamen want ik kon dat gisteren niet bij jullie, we hadden een standje op Otto Otto (klik). Ik ga vandaag nog de schade inhalen hoor! En wat vanmiddag betreft: het is slechts een gesprek met de arts, maar daarna zal ik toch weten wanneer het onderzoek volgt. Dus duimen is nog niet nodig hihi, ik zal jullie dat wel op de bewuste dag vragen...

Zondag: bij-tank-dag

Zink met uwe keizerlijke pin – den IJzer in!

Deze week 100 jaar geleden woedde de Slag om Arras in alle hevigheid (1-13 oktober), waarbij de Franse troepen poogden met relatief succes de Duitse “stormloop naar de zee” tegen te houden... Het gevolg was dat de Duitsers met de steun van verse troepen o.l.v. generaal-veldmaarschalk kroonprins Rupprecht, oudste zoon van koning Ludwig van Beieren, hun aanvallen meer noordwaarts verschoven - richting de Vlaamse Westhoek. 

De daaropvolgende Slag om de IJzer (16-31 oktober 1914) bracht door het legendarische ‘openen van de sluizen van Nieuwpoort’ om de IJzervlakte onder water te zetten op bevel van koning Albert I, als opperbevelhebber van het Belgische leger, de beide kampen aan het westfront tot stilstand. Hoe het Belgische oppercommando dacht de Duitse opmars een halt toe te roepen ziet men nogmaals op bijgaande propaganda-postkaart.

Het front aan de IJzer zat muurvast met alle tragische gebeurtenissen tot gevolg. De Duitse keizer verliet ontmoedigd het oorlogsgebied... “Im Westen nichts Neues” (bestseller Erich Maria Remarque over de zinloosheid van de oorlog) - “van het westelijk front geen nieuws”...

(verzameling Guido Deseijn aka Leflamand)

Blankenberge: de Jachthaven

Vandaag neem ik jullie weer maar eens mee naar het zonnige Blankenberge om er langs de mooie Jachthaven (klik) te flaneren. Virtueel althans en op dit blog, want Lefla en ik hebben een leuk etentje met zus en haar bende voor de boeg. En ook voor jullie zal het hopelijk een heel fijn weekend zijn!