Grote spreekwoorden...

Een goed voorbeeld ervan is: als een hond... néé, als een matras in een kegelspel! Of zou het eerder een Gerda in een matrassenspel zijn, dus een knuppel in een hoender-, pardon in een webbieshok?  *wink, big smile*

Lente?

Jammer genoeg, het komt er maar niet van, van die lente... maar heel misschien, als we haar een handje toesteken met een bewerking van dit bloemetje? Dan zal het hopelijk, ooit wel eens lukken... 

Lekkertjes...

Ik geef jullie uit heel mijn hart dit hartje lieve webbies. En dit hartje is er niet alleen om naar te kijken maar ook om op te peuzelen hihi...  Moge de nieuwe dag en dito week er even smakelijk uit zien & zijn!

Zondag: bij-tank-dag

En we blijven nog even bij de puzzels... Ik had jullie gisteren toch een andere breinbreker beloofd? Wel, nu krijgen jullie er zelfs twee! Ik heb ze wel al netjes in elkaar gezet, anders zou ik het wel eens met mijn Leflamand aan de stok kunnen krijgen... *wink, big smile*. Superfijne zondag hé webvrienden!

Klaar!

Ziezo, de puzzel van gisteren is netjes gelegd, geen enkel stukje ontbrak *wink, big smile*. Zo'n groot labeur was het niet hé lieve webbies? Ik hoop dat jullie eveneens de puzzel van het komende weekend kunnen leggen en alle stukjes in elkaar passen zodat er een vrolijk plaatje ontstaat. Onze Han maakte de zijne ook af, net zoals ik. En morgen plaats ik hier een andere breinbreker... Heerlijke dag allemaal!

Puzzel je met me mee?

Soms droom ik wel eens dat de puzzel past
Soms droom ik wel eens dat de puzzel past
Als dat ooit zo zou zijn
dan wordt het kot te klein
Dan kijkt iedereen tot bloedens toe verrast
Soms droom ik wel eens dat de puzzel past (...)
© Bart Peeters

Aan de slag webbies, en maak de puzzel af... niet alleen de bovenstaande maar ook die van de dag! En  weet je wat? Han  is er al aan begonnen, hij maakte er zelfs een tekeningetje bij!   *wink, big smile*

Lachen is gezond!

Wat een vondst hé: op één van mijn vele reizen kwam ik deze oude boeddha tegen... *wink, big smile*.

Dit is het verhaal van Hotei, de lachende Boeddha. Zijn hele leer bestond uit lachen. Hij trok van de ene plaats naar de andere, van de ene markt naar de andere. Hij ging daar midden op de markt staan en begon te lachen - dat was zijn preek.

Zijn lach was aanstekelijk, meeslepend, een echte schaterlach; zijn hele buik schudde van het lachen. Hij rolde over de grond van het lachen. De menigte om hem heen begon ook te lachen. Het lachen breidde zich uit. Het hele dorp werd overspoeld door lachsalvo's.

Iedereen keek uit naar het moment dat Hotei weer naar hun dorp kwam, omdat hij zoveel plezier en zoveel zegen bracht. Hij sprak geen woord, nooit. Als je hem iets over Boeddha vroeg, begon hij te lachen. Als je hem iets over verlichting vroeg begon hij te lachen. Als je hem een vraag over de waarheid stelde begon hij te lachen. Lachen was zijn enige boodschap ...  (Osho Meditatie Handboek)