Ik had het jullie al aangekondigd dat er weldra een einde aan de albums van Miami Beach zouden komen, en dus ook aan onze trip (klik). Na zeven intensieve dagen intensief genieten, de heen en terugreis incluis, was het welletjes geweest. Jammer genoeg bleek ons vliegtuig in panne te staan toen we wilden vertrekken. Na twee uur zoeken constateerden de ingenieurs dat het die dag niet meer te verhelpen zou zijn en moesten we er dus noodgedwongen nog een nachtje blijven slapen. Virgin Atlantic waar we mee vlogen bezorgde ons een weliswaar schitterend en chic hotel, maar toch, heel blij waren we er niet mee. Tot overmaat van ramp kwam ook onze aansluiting in London Heathrow Airport in het gedrang zodat we er een hele, lange dag moesten zoekmaken vooraleer we naar Brussel mochten vliegen. Daar konden we nog net de laatste boemeltrein naar Gent opspringen zodat we pas een stuk na middernacht (en met sneeuw!) thuis kwamen. De reis duurde zo iets langer dan gepland en we zijn dus hondsmoe in ons bedje gedoken. Daarna kwam dan er ook nog een paar dagen recupereren achter, met een flinke jetlag er bij... maar, lieve webbies, het was allemaal beslist de moeite waard. En hopelijk zal de hele komende nieuwe dag en week dat ook voor jullie zijn!
