Lente!

Op die betoging
zag ik een jongen
Een hele mooie brave jongen
En op zijn spandoek
stond te lezen
in koeien van letters
dikke koeien van letters
Weg met de winter
Weg met de winter
Leve de lente
© Gorki

En na al dat Bourgondisch, cultureel geweld van de laatste tijd gaan we eens een weekje bij de natuur op bezoek, is dat oké? Want voor jullie is de lente waarschijnlijk al oud nieuws maar kom... je staat er toch vol bewondering naar te kijken hé, naar wat Moeder Aarde ons allemaal biedt? En ik hoop dat de nieuwe dag en week jullie allemaal ook veel moois te bieden zal hebben lieve webbies!

Van de bijtjes en de bloemetjes...

Dit weekend laat ik jullie gewoon wat prentjes bekijken waarop de bezige bijtjes hun werk doen terwijl we allemaal van een paar superheerlijke, lekkerluie dagen genieten. Dat is eens iets anders dan al die architectuur en cultuur waarmee ik jullie de laatste tijd om de oren heb geslagen hé lieve webbies? *wink, big smile*

Afscheid

foto: Leflamand 

En het heeft gesmaakt, zowel de fantastische dingen die we mochten zien als het lekkere eten dat we overal voorgeschoteld kregen. We scherpen nog even de messen voor het afscheidsdiner (klilk) en daarna stappen we de bus op voor de lange tocht naar huis. Oef, eindelijk rust... en jullie krijgen nu ook wat rust, de laatste foto's zijn geschoten en getoond.
En route pour des nouvelles aventures!  *wink, big smile*
En maken jullie er nu ook maar een avontuur van, van deze spiksplinternieuwe dag lieve webvrienden!

Dijon

Dijon, onze laatste bestemming, is sinds 2008 net als Beaune Ville d’Art et d’Histoire. En met deze wandeling langs het Prinsenhof van de hertogen van Bourgondië (o.a. de donjon van Karel de Stoute), de gotische 13de-eeuwse Notre Dame kerk, de 12de-eeuwse Saint Bénigne kathedraal (met 10de-11de-eeuwse crypte), de vele middeleeuwse en renaissance huizen en de 17de- en 18de-eeuwse hôtels particuliers met hun veelkleurige tichel-daken sluiten we onze studiereis af… Net als de bovenstaande zin is ook mijn album (klik) wat lang uitgevallen, het is in elk geval het grootste van de reeks, dus courage! Op het blog van morgen nemen we, na die heerlijke tijd samen, afscheid van elkaar. Van de reisgenoten natuurlijk, niet van jullie! Althans, dat hoop ik toch... *wink, big smile*

PS: En als uitsmijter een tipje: wie de trip wil mee volgen kan het traject rechts bij de pagina's vinden.
Het opladen van de albums kan een tijdje duren en als je wat sneller door de foto's heen wil gaan kan je bij options rechts in beeld de opeenvolging van de foto's op fast zetten.

Spelletje...

... en draai bij het zoeken naar die erwt maar meteen al de matrassen even om hé!   *wink, big smile*

Arc-et-Senans

De Koninklijke zoutziederij (klik), ofte Saline Royale is een voormalige instelling voor zoutwinning uit de 18e eeuw, ontworpen door de architect Claude-Nicolas Ledoux (klik) en ligt in de gemeente Arc-et-Senans in het departement Doubs. Sinds 1982 staat het complex op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als de oudste belangrijke industriële architectuur in Frankrijk. In deze Manufacture Royale du Sel, in werking tot 1895, vind je ook het Museum Ledoux met een permanente tentoonstelling over de 'Ideale Stad', utopische architectuur uit 1775, en het werk & leven van deze visionaire ontwerper. Een impressie van deze voor mij zeer interessante bezienswaardigheden vinden jullie hier (klik), veel plezier! En waar jullie ook veel plezier aan moeten beleven is aan deze nieuwe dag die hopelijk wat droger zijn mag...

PS: En als uitsmijter een tipje: wie de trip wil mee volgen kan het traject rechts bij de pagina's vinden.
Het opladen van de albums kan een tijdje duren en als je wat sneller door de foto's heen wil gaan kan je bij options rechts in beeld de opeenvolging van de foto's op fast zetten.

Salins-les-Bains

Salins-les-Bains wordt ook wel de Stad van het Witte Goud genoemd. De eerste inwoners van dit al meer dan 2000 jaar oude historische stadje vestigden zich er voor zoutwinning uit zout grondwater en verdedigden hun ‘witte goud’ met een ring van versterkingen. De Zoutmijnen van Salins zijn, samen met de Koninklijke Zoutziederij van Ar, een historisch en industrieel hoogtepunt van de streek en horen sinds 27 juni 2009 tot het Werelderfgoed van UNESCO.  Het complex is gerestaureerd en uitgebreid in 2006-2009 met de mooie hedendaagse architectuur van de architecten Malcotti en Gheza. Het bezoek start met een mijngang uit de 13de eeuw waarvan het hydraulische pompsysteem uit de 19de eeuw nog steeds pekel met een verzadiging van 330 g zout per liter oppompt. In de pannenzaal komen de barre werkomstandigheden van de zoutzieders tot 1962 tot leven. Een bezoek meer dan waard, getuige mijn fotoverslag (klik).

Zo begon de vierde dag van onze studiereis. Van onze Lefla mochten we nog niet op onze lauweren rusten hoor, dus jullie ook niet: ik verwacht dan ook dat jullie de hele rit met ons uitzitten....

Hé, wie sluipt daar de bus uit en probeert met de noorderzon te verdwijnen? Hier komen zeg ik, hiér! *wink, big smile* 

PS: En als uitsmijter een tipje: wie de trip wil mee volgen kan het traject rechts bij de pagina's vinden.

Het opladen van de albums kan een tijdje duren en als je wat sneller door de foto's heen wil gaan kan je bij options rechts in beeld de opeenvolging van de foto's op fast zetten.