dinsdag 16 mei 2017

GVSALM reis 2017: Lange Max

En we beginnen er aan lieve webbies, de foto's van onze studiereis met de GVSALM (klik) zijn klaar!
We starten onze tocht in het gehucht Koekelare..
Daar stond in de Eerste Wereldoorlog Lange Max, een groot Duits kanon dat gebruikt werd voor het beschieten van de Franse stad Duinkerken. Het stond in het Stokerijbos in de wijk Leugenboom. De bouw van het kanon startte in 1915 en werd in 1916 voltooid. Het werd pas in 1917 in werking gesteld om Duinkerken onder vuur te nemen. Uiteindelijk viel het kanon op 16 oktober 1918 in handen van de Belgische soldaten.
Na de Eerste Wereldoorlog werd het tijdens het interbellum een toeristische attractie.
In de loop van het kanon kruipen maakte dikwijls deel uit van een bezoek aan de Lange Max, niet alleen door kinderen, maar ook door volwassenen.

In een klein, maar heel interessant museum wordt de geschiedenis ervan geëvoceerd en hier (klik) kan je er de foto's van bekijken. Hopelijk vinden jullie ze interessant want ik heb er veel werk ingestoken: voor elke dag die ik er schoot, moest ik drie dagen ver- en bewerken...

Fijne nieuwe wreek allemaal, hopelijk wordt die zonnig!

zondag 14 mei 2017

Zondag: bij-tank-dag

Kroniek van de Eerste Wereldoorlog - nu zo'n 100 jaar geleden in de lente van 1917... 

De geallieerden namen hun offensief, dat in het najaar van 1916 was afgebroken, in het voorjaar van 1917 weer op. Aan het westelijke front hadden zij een numeriek overwicht - de Fransen door de aanvoer van troepen uit hun koloniën in Noord-Afrika en de Engelsen door de in 1916 ingevoerde algemene dienstplicht en de inzet van hun 'tanks'... Daarbij kwam de feitelijke oorlogsverklaring van de Verenigde Staten aan Duitsland, hoewel dit nog niet onmiddellijk tot een daadwerkelijke deelname van de Amerikanen aan de oorlog leidde. Het eindeloze bloedvergieten zonder merkbaar resultaat door de schuld van het onpopulaire Franse opperbevel werkte demoraliserend op de Franse soldaten en ze sloegen aan het muiten alsof het virus van de aan de gang zijnde Russische Revolutie ook op hen was neergedaald. 



Dus moest er een 'stoelendans' binnen het Franse opperbevel voor een doorbraak zorgen uit de "impasse" waarin het westerse front was terechtgekomen. 
Pétain volgt Nivelle op als opperbevelhebber en Foch werd stafchef van het Franse leger. Ook het Franse opperbevel werkte koortsachtig aan hun versie van de tank. De muiterij werd ondertussen zonder genade neergeslagen. Honderden in feite onschuldige "poilus" werden voor de krijgsraad veroordeeld en tientallen muiters werden als 'voorbeeld' gefusilleerd... Maar de Fransen bleven oorlogsmoe, de hoofdlast kwam op de schouders van de Engelsen te liggen en het wachten was op de inzet van Amerikaanse en Canadese troepen, nu aan het oostelijk front de strijd door de Russische Revolutie vrijwel was beslecht en nieuwe Duitse eenheden in het oosten vrijkwamen voor het westelijk front. De overwinningskansen in de Eerste Wereldoorlog stond voor het kamp van de Geallieerden plots op 'kantje boordje'...




(Foto's GerdaYD)

(Momenteel wordt in de bossen van de Argonne nabij het dorpje Massiges, tussen de slagvelden van de Champagne en Verdun op de site "Main de Massiges", wetenschappelijk archeologisch onderzoek verricht op een sinds 100 jaar onverstoorde plaats waar de gruwel van de loopgraven kan worden opgegraven en aan het publiek getoond)

vrijdag 12 mei 2017

Weerom een feestje!

In Gent werd woensdagnamiddag een groot stuk van Bij Sint-Jacobs definitief omgedoopt tot het Walter De Buckplein (klik). De stad Gent wil daarmee de peetvader van de vernieuwde Gentse Feesten vereeuwigen.
En Leflamand zorgde voor de foto's (klik) waaronder de bovenstaande met burgemeester Termont, want ik heb momenteel een indigestie van al die foto's die ik nam op onze voorbij trip met de GVSALM *wink, big smile*.

donderdag 11 mei 2017

De kus...

(foto Jackie Matthys)

Met deze 1 mei kus die één van de deelnemers van ons nam tijdens de voorbij GVSALM-trip (klik) stuur ik jullie de dag in in lieve webbies. Ik ben al lekker opgeschoten met de foto's dus zal er hier weldra een resem logjes over dit onderwerp verschijnen. Nog even geduld! 

dinsdag 9 mei 2017

Lente, andermaal!


Nog maar eens lente, maar ik denk niet dat het jullie snel zal vervelen... geniet er van en van de nieuwe week, ook al schijnt de zon niet zoals ze zou moeten in het voorjaar!

Als ik naar buiten ga
En in voortuin sta
Doe ik mijn ogen dicht
En snuif ik diep

Ik ruik de frisse lucht
Ik slaak een diepe zucht
En de lente zakt al langzaam
Naar mijn buik

Het zijn de…
Lente- lentekriebels
Kriebels in mijn buik
Lente- lentekriebels
Kriebels in mijn buik
Waar ik ook kijk en
Wat ik ook ruik:
Lente- lente kriebels
Kriebels in mijn buik

Kijk hoe de narcis bloeit
Kijk hoe de tuinkers groeit
Kijk hoe het lammetje al
Huppelt in de wei

De wereld leeft weer op
De bomen vol met knoppen
Ik voel me zo geweldig
En zo blij (...)
© Tijl Damen

zondag 7 mei 2017

Zondag: bij-tank-dag



Pas terug van een vierdaagse ‘toer’ van de herdenkingssites en musea van de “Groote oorlog” 1914-1918, langs het voormalig front tussen Nieuwpoort en Verdun... 
In slechts in 2 van de musea die we bezochten (Ieper, Diksmuide, Zonnebeke, Ploegsteert, Lens, Thiepval, Péronne, Chemin des Dames, Verdun)  zag ik een exemplaar van een messing model van de Franse tank model Saint Chamond (uit de gelijknamige ateliers) tentoongesteld (zie bovenste foto), waarvan ik ook een (weliswaar spijtig genoeg onvolledig) exemplaar in mijn verzameling heb (onderste foto). 
Van dit ‘bakbeest’ - opvolger van de eerste Franse “char d’assaut” uit de ateliers Schneider - zijn er vanaf 1916 slechts 400 échte exemplaren geconstrueerd - zijnde eveneens niet 100% betrouwbaar... De meest succesvolle bleef immers de Renault FT-17 te bedienen door 2 bestuurders, en in gebruik tot het begin van de tweede wereldoorlog - al was het maar als ‘oefentank’...
(verzameling Guido Deseijn alias Leflamand)

vrijdag 5 mei 2017

Zen...

Ik heb gemiddeld zo’n kleine 350 foto’s per dag genomen tijdens onze voorbije trip met de GVSALM (klik), je kan je dus wel indenken dat ik daar nog lang zoet mee zal zijn. 
Geestelijk heeft de reis me toch een flinke knauw gegeven. Met de voorbereidingen weet je natuurlijk wel hoe afschuwelijk die oorlog was, maar als je het met eigen ogen ziet en het dan ook ervaart is het heel wat anders. Iedereen van de groep heeft het precies zo beleefd want we kregen al veel reacties met dank binnen waarin men aangaf dat deze trip tot de zwaarste ooit mag gerekend worden, psychisch dan. 

Tussen al dat oorlogsgeweld had ik een echt zen moment. Toen we uit weer maar eens een museum vol gruwelijke feiten buiten kwamen zag ik het bovenstaande.
Ineens was het helemaal stil op het fluiten van de vogels na, er kwam een enorme rust over mij en ik heb geprobeerd dit in deze  foto vast te leggen.