Van de impressionisten (klik) waren er veel die zich aangetrokken voelden tot de eerlijke en directe manier van werken van de realisten. Zij vonden de betekenis van het schilderij onbelangrijk. Het maakte nauwelijks uit wat er op stond, het ging er om hoe het er op stond.
En daarbij streefden deze schilders er naar de werkelijkheid weer te geven zoals zij die in vluchtige momenten waarnamen. Slordig bijna - zoals de mens kijkt - uit flarden en vlekken bouwden zij hun beeld op.
De zichtbare werkelijkheid werd het enige onderwerp van studie. De schilders lieten zich niet meer leiden door diepere gedachten; kunst diende er alleen te zijn omwille van de kunst (l'art pour l'art).
Het Symbolisme (klik) kwam op aan het eind van de 19de eeuw. Het was een uitloper van de romantiek, met een sterke gerichtheid op het verleden, fantasie, intuïtie, het onderbewuste en het onverklaarbare. Door middel van symbolen in de voorstelling verwees men in de figuratieve stroming naar ideeën of gevoelens. Abstracte ideeën als bijvoorbeeld waarheid, verleiding of strijdlust werden gesymboliseerd door personificaties: vrouwen, dieren en planten.
