ARTS et METIERS EXTERIEUR

Hopelijk heb ik jullie gisteren niet te veel afgeschrikt met die geeuw van dat hondje hihi, en zitten jullie er klaar voor eens iets heel anders dan de Eiffeltoren, Notre Dame, Arc de Triomphe, Sacre Coeur, Montmartre of de Moulin Rouge... al die afgezaagde toeristen plekjes zoals Morgaine (klik) het zo leuk uitdrukte te gaan bekijken. 

Wij trekken het Museé des Arts et Métiers in de volgende dagen, wat zeg ik? Wéken, want daar (klik) brachten we het grootse deel van onze dagtrip in door, zoveel is er te beleven! Maar wees gerust lieve webbies, van tijd tot tijd las ik er tussendoor wel zo nu en dan een ander onderwerp in, zodat jullie bij de les zullen blijven *wink, big smile*.

Gàààààààààp...

Tot nu toe kunnen de foto's van Parijs julie misschien bevallen zijn, maar... zullen jullie niet hard gaan gapen net zoals dit leuk hondje als ik aan die van het museum dat we bezochten maakten?

Nou ja, ik merk het wel als hier een pak van mijn webbies af zouden haken, ze tónen doe ik toch...

*wink, big smile*

Parijs: Quartier Saint Vincent de Paul + Gare du Nord

Het Quartier Saint-Vincent-de-Paul is genoemd naar Vincent de Paul die op hete Hof Saint-Lazare de orde onderbracht welke hij had gesticht. 

Het eerste station 'Paris-Nord' (Parijs-Noord) werd gebouwd in opdracht van de Chemin de Fer du Nord. Het werd op 14 juni 1846 geopend, tegelijk met de ingebruikname van de spoorlijn Parijs–Amiens–Rijsel van deze spoorwegmaatschappij. Al snel bleek het station te klein. Het werd in 1860 gesloopt om ruimte te maken voor het huidige station. De originele voorgevel werd verplaatst naar het station Lille Flandres in Rijsel.

Aan het nieuwe station, een ontwerp van architect Jacques Hittorff, werd gebouwd tussen mei 1861 en december 1865, maar het station werd al geopend in 1864. De rijkelijk geornamenteerde façade werd ontworpen rond een triomfboog met 23 standbeelden voor alle 23 steden die de Chemin de Fer du Nord bediende. De negen grootste standbeelden stellen de internationale bestemmingen voor ((Parijs), Londen, Wenen, Berlijn, Keulen, Brussel, Warschau, Amsterdam en Frankfurt, de meer bescheiden standbeelden staan voor de nationale bestemmingen.

Ook het nieuwe station bleek al snel te klein. Nadat in 1884 al vijf extra sporen waren toegevoegd, werd in 1889 het interieur geheel vernieuwd en werd aan de oostzijde een deel aangebouwd voor de lijnen naar Parijse voorsteden. 

Tussen de jaren dertig en zestig werd het station verder uitgebreid.

Vanaf 1906 beschikt het station over metrostation Gare du Nord. Aanvankelijk alleen voor lijn 4 naar het zuiden van Parijs, en vanaf 1908 ook voor lijn 5 die een verbinding geeft met Gare de l'Est en Gare de Lyon. Metrostation La Chapelle van lijn 2 is door een ondergrondse tunnel met het station verbonden. Er is ook een ondergrondse verbinding met station Magenta van de RER E. Verder is in de toekomst nog een ondergrondse verbinding met het nabijgelegen Gare de l'Est voorzien.
Een reportage van het kwartier en het station kan je hier bekijken.

En in dit station kwamen we 's morgens toe met de Thalys en vertrokken er 's avonds terug mee naar huis. Maar wees gerust jongens en meisjes, over de uitstap ben ik nog niet uitgepraat, we moeten samen nog het hele Musée des Arts et Métiers gaan bekijken...

Parijs: Passage Verdeau 1847 + Folies Bergère

De Passage Verdeau is een lichte en luchtige passage in het verlengde van de Passage Jouffroy, genoemd naar een lid van de Société du Passage Jouffroy. Ze is gebouwd door dezelfde architect als de Passage Jouffroy en heeft zijn uiterlijk sinds de bouw bijna helemaal behouden met een mooi hoog glazen dak en neoklassieke versieringen. Bij beide uitgangen hangt een klok.
De passage heeft altijd geprofiteerd van de nabijheid van veilinghuis Maison Drouot dat hier sinds 1849 vlakbij gevestigd is. Veel verzamelaars lopen na een veiling de Passage Verdeau in om naar oude boeken te zoeken, of camera’s en meubels. En wij maakten er foto's (klik) natuurlijk!

Wat de Folies Bergère is moet ik niemand uitleggen zeker? *wink, big smile*

Parijs: Passage Jouffroy 1845-1846

Hoewel ik de indruk heb dat de foto's van Parijs niet echt in de smaak schijnen te vallen aan het aantal reacties (klik) te zien (en dat terwijl er indertijd om werd gezààgd) ga ik er toch mee door. Dus weer maar eens een winkelgalerij...

De Passage Jouffroy is de eerste passage die helemaal uit glas en ijzer is opgetrokken en ook de eerste met vloerverwarming. Ze heeft een L-vorm en gaat na de rue de la Grange Batelière over in de Passage Verdeau. Het wassenbeeldenmuseum Grévin is hier sinds 1882 gevestigd met 300 wassen beelden. Er zijn antiquariaten te vinden en een winkel voor wandelstokken, een voor poppenhuizen, een voor sieraden en een filmboekhandel.Zien? Hier klikken...

En voor daarna: een heel fijne week gewenst webbies!

Zondag: bij-tank-dag

Na de Eerste Wereldoorlog bleef de lichte Franse Renault FT17 tank wegens zijn succes op het slagveld als enige model in dienst en werd verder ‘verbeterd’. De loggere en weinig efficiënte Engelse Mark-tanks raakten in de vergetelheid (zijn verschroot of hoogstens als schietschijf gebruikt bij opleidingen). Ook de andere Franse types, St. Chamond, Schneider en zelfs de nieuwere zware B1-2C, werden afgeschreven. De FT17 werd standaard, zowel in Frankrijk (Mailly, Sissone, Valdahon, Coëtquidan e.a.), België (Leopoldsburg-Beverlo - zie foto’s, jaren 1920 en afgedankt jaren 1950), als in de Verenigde Staten (Fort Knox, Fort Meade, Grant e.a.), als oefentank in de militaire opleidingskampen ingezet. 

Ontelbare rekruten maakten in de jaren 1920 en 1930 wel kennis met de Renaults en evenveel postkaarten met afbeeldingen van deze tank zijn naar familie, vrienden en vooral liefjes verstuurd. Ook als memorabilia (inktstellen, reünie-souvenirs enz.) in goedkope metaallegeringen, en als kinderspeelgoed in alle mogelijke varianten, bleven zij in het collectief geheugen doorleven. Maar net als massa’s ander kinderspeelgoed overleefde ook de tank de Tweede Wereldoorlog niet. Dit exemplaar geïnspireerd op de FT17 is misschien één van de laatsten...

(verzameling Guido Deseijn aka Leflamand)

Parijs: Passages des Panoramas uit 1800

De Amerikaan James William Thayer liet in 1799 twee torens optrekken waarin hij zijn panorama’s vertoonde die op de muren geschilderd waren. Hij liet er deze passage aan bouwen om de bezoekers uit de modder en de regen te houden. In 1834 werden de galeries Saint-Marc, des Variétés, de Feydeau en de Montmartre eraan toegevoegd. De torens zelf zijn verdwenen maar in de passages vind je wel nog winkels met munten, postzegels en oude prentbriefkaarten. In de Galerie des Variétés ligt de artiesteningang naar het Théâtre des Variétés en het Salon de thé l’Arbre à Canelle met bijbehorende patisserie, die een mooie belle-époque-gevel heeft. Voor de foto's, hier klikken.
De bovenstaande foto sluit perfect aan op de bij-tank-dag morgen. Onze Lefla heeft er zijn ogen uitgekeken! Helaas... dit betrof een privé collectie waarvan niets te koop was.
Fijn weekend allemaal!