Zondag: bij-tank-dag

Na de Eerste Wereldoorlog bleef de lichte Franse Renault FT17 tank wegens zijn succes op het slagveld als enige model in dienst en werd verder ‘verbeterd’. De loggere en weinig efficiënte Engelse Mark-tanks raakten in de vergetelheid (zijn verschroot of hoogstens als schietschijf gebruikt bij opleidingen). Ook de andere Franse types, St. Chamond, Schneider en zelfs de nieuwere zware B1-2C, werden afgeschreven. De FT17 werd standaard, zowel in Frankrijk (Mailly, Sissone, Valdahon, Coëtquidan e.a.), België (Leopoldsburg-Beverlo - zie foto’s, jaren 1920 en afgedankt jaren 1950), als in de Verenigde Staten (Fort Knox, Fort Meade, Grant e.a.), als oefentank in de militaire opleidingskampen ingezet. 

Ontelbare rekruten maakten in de jaren 1920 en 1930 wel kennis met de Renaults en evenveel postkaarten met afbeeldingen van deze tank zijn naar familie, vrienden en vooral liefjes verstuurd. Ook als memorabilia (inktstellen, reünie-souvenirs enz.) in goedkope metaallegeringen, en als kinderspeelgoed in alle mogelijke varianten, bleven zij in het collectief geheugen doorleven. Maar net als massa’s ander kinderspeelgoed overleefde ook de tank de Tweede Wereldoorlog niet. Dit exemplaar geïnspireerd op de FT17 is misschien één van de laatsten...

(verzameling Guido Deseijn aka Leflamand)

Parijs: Passages des Panoramas uit 1800

De Amerikaan James William Thayer liet in 1799 twee torens optrekken waarin hij zijn panorama’s vertoonde die op de muren geschilderd waren. Hij liet er deze passage aan bouwen om de bezoekers uit de modder en de regen te houden. In 1834 werden de galeries Saint-Marc, des Variétés, de Feydeau en de Montmartre eraan toegevoegd. De torens zelf zijn verdwenen maar in de passages vind je wel nog winkels met munten, postzegels en oude prentbriefkaarten. In de Galerie des Variétés ligt de artiesteningang naar het Théâtre des Variétés en het Salon de thé l’Arbre à Canelle met bijbehorende patisserie, die een mooie belle-époque-gevel heeft. Voor de foto's, hier klikken.
De bovenstaande foto sluit perfect aan op de bij-tank-dag morgen. Onze Lefla heeft er zijn ogen uitgekeken! Helaas... dit betrof een privé collectie waarvan niets te koop was.
Fijn weekend allemaal!

Parijs: Rue du Croissant

Deze straat werd genoemd naar een uithangbord dat hier in 1612 zou gehangen hebben. Op nummer 19 was er in de 17de eeuw nog een kapel te vinden waar Molière, en misschien ook La Fontaine begraven lagen. Beide zijn later naar het kerkhof Père Lachaise overgebracht. Balzac frequenteerde er regelmatig de cafés en ook Mozart verbleef er blijkbaar een tijdlang. In de verschillende panden waren hier de grote uitgeverijen gevestigd, vandaar de naam mediakwartier. Hier ook werd op 13 juli 1914 Jean Jaurès door Raoul Villain vermoord.
Jullie zien het, een straat met geschiedenis! Voor de foto's hier klikken.

Parijs: Quartier Arts et Métiers

Vanaf vandaag neem ik jullie enkele dagen mee, de Parijse winkelgalerijen in. 

We beginnen met de Passage Ponceau uit 1826 waarvan jammer genoeg niet veel oorspronkelijke decoraties bewaard bleven. Ze werd gebouwd om de Passage du Caire te verlengen maar later weer ingekort door de aanleg van de boulevard de Sébastopol. In de jaren zeventig van de vorige eeuw verdwenen het glazen dak, de mozaïekvloer en de oude puien. Nu is de passage verwaarloosd, maar er zijn plannen voor een opknapbeurt. Er zijn textielbedrijfjes en goedkope restaurants in gevestigd.

De Passage Du Caire is gebouwd op de plaats van het klooster des Filles-Dieu en bestond oorspronkelijk uit drie galeries: Saint-Denis, Sainte-Foy en du Caire. De naam is een eerbetoon aan Napoléon Bonaparte die in 1798 Egypte binnentrok. Boven de ingang op de Place du Caire zijn afbeeldingen van de Egyptische godin Hathor verwerkt. Van oudsher was dit een drukkerscentrum, later werden er etalagepoppen gemaakt, en nu nog vind je er mode- en stoffenwinkels. Ook deze passage is verwaarloosd en aan een opknapbeurt toe. 

Foto's van beide galerijen kan je hier vinden. 

...Where No Man Has Gone Before!

... laat staan een vrouw! Liefde is... samen de ruimte in gaan (zie gisteren) *wink, big smile*. En wat een paar slimme webbies heb ik toch, het zijn inderdaad houten panelen waar je je hoofd kan doorsteken aan het Musée des Arts et Métiers, waarover ik jullie hier later uitgebreid zal berichten.

Space, the final frontier...

Ground Control to Major Tom

Ground Control to Major Tom

Take your protein pills 

and put your helmet on (...)

© David Bowie

Het is niet zo dat ik mijn Lefla, of erger nog jullie naar de maan wens, maar toch... *wink, big smile*

Even voor de duidelijkheid: dit is géén fotosoep, aan jullie om uit te vissen wat dan wel...

MUIDE en VOORHAVEN

De Muide, zoals de naam doet vermoeden, de plaats waar in de vroege middeleeuwen de lokale waterlopen uitmondden in kreken die in verbinding stonden met de Noordzee, groeide in de 19de eeuw uit tot dé industriehaven van Gent, na het graven van het Kanaal van Terneuzen in 1825, en de aanleg van de Voorhavendok in 1880 voor de aanvoer en opslag van ruw katoen uit de Verenigde Staten via Engeland.
Na de teloorgang van de Gentse katoennijverheid in de jaren 1950 en de ingebruikneming vanaf 1970 van de Ringvaart die binnenscheepvaart omleidde, heeft de Voorhaven haar functie verloren en dreigde het industrieel erfgoed van een roemrijke periode verloren te gaan.
Sinds het drukke scheepvaartverkeer van zeilschepen en stoomboten verdween sloten één na één de katoenfabrieken, maar enkele vonden gelukkig na bescherming als Rijksmonument een nieuwe bestemming als bedrijvencentra.
Moeilijker lag het met de oude katoenloodsen, zowel om deze na hun bescherming te restaureren, als om ze een nieuwe bestemming te geven. De oudste loods werd als 'model' gerestaureerd, havenkranen incluis, maar kreeg nog geen bestemming. Een tweede onderging na restauratie een reconversie tot burelen en lofts, de andere wachten nog op hun redding.
De brandweerkazerne uit 1901 (gebouwd als voorwaarde van de verzekeringsmaatschappij om destijds de katoenloodsen bij een brand te redden) vond na restauratie een tweede leven als sociaal huisvestingsproject.
De historische droogdokken uit 1885 doen nog steeds dienst voor de herstelling van kleine schepen. Alles bij al zijn zij, mét de Voorhaven, een unieke omgeving waar in de toekomst het groeiend watertoerisme en ook woonboten een 'stek' kunnen vinden. Voor de foto's, hier klikken.
(tekst Guido Deseijn aka Leflamand)

Wees gerust, dit is het laatste log over deze rondvaart, morgen stappen we het bootje uit, maar wil je dan eerst het kotszakje even inleveren? *wink, big smile*. Fijne nieuwe week lieve webbies!