vrijdag 23 december 2011

Waarom solidair zijn?

Men vroeg me gisteren waarom ik solidair met de stakers zou zijn, ik was toch al met pensioen? Wel, het is geen ver van mijn bed show, vrienden, solidair zijn is gewoonweg een sociale én menselijke plicht!
Als zo’n jonge blaag van rond de 30 mij komt vertellen dat ik solidair moet zijn door in te leveren op mijn pensioen zodat de jeugd niet voor de zware schuldenlast van de zogenaamde vergrijzende bevolking moet opdraaien dan rijzen mijn (grijze) haren ten berge. Niet alleen was mijn generatie solidair met de vorige, wij betaalden voor hùn pensioen, maar ook met de volgende. Hoe denken ze hun diploma te hebben behaald? Zijn het niet de ouders die er de grootste kosten voor hun rekening van nemen? Mijn vader zei altijd: ik heb vier huizen: ééntje waar ik in woon en drie dochters die ik heb laten studeren! De regering pleegt contractbreuk door eenzijdig de pensioenleeftijd op te trekken van diegenen die aan hun professioneel leven begonnen zijn of het bijna eindigen; je ging immers aan het werk met het vooruitzicht op een vooraf bepaalde leeftijd van een welverdiende rust te kunnen genieten.

Ik verwijs hier graag naar Peter Mertens, auteur van Hoe durven ze? De euro, de crisis en de grote hold-up (EPO, december 2011) in zijn artikel Waarom ik de staking steun (klik).
“Donderdag kan je de trein niet nemen. De machinisten staken, de postbodes, kinderverzorgsters, brandweermannen, cipiers, verpleegsters en leerkrachten. Ze zijn boos.
Ik begrijp hen niet alleen, ik steun hen ook van ganser harte. Hun collectieve actie weerspiegelt een breder inhoudelijk, democratisch en cultureel debat.
Staken wordt voorgesteld als een soort onverantwoordelijke 'hobby' van de vakbonden of van werknemers. Iets uit een vorige eeuw, niet meer aangepast aan deze twitterende tijden.

De geschiedenis heeft uiteraard haar rechten. Staken is nooit een hobby geweest, maar altijd slechts het laatste redmiddel waarmee de werknemers de macht van het getal kunnen uitoefenen om sociale en democratische bescherming af te dwingen.”

Wanneer jullie op de link klikten en het héle artikel daadwerkelijk lazen, dan begrijpen jullie vast waaróm ik inderdaad solidair met de rest van de bevolking ben, ook al zijn mijn schaapjes nu op het droge…

14 opmerkingen:

Lutje zei

ik heb ze laten staken, ik had mijn moeder wat beloofd , en dat gaat voor

chuijbregts zei

Toch denk ik dat Belgie nog altijd beter af is wat betreft pensioenleeftijden dan NL, maar ja, wat doen wij eraan... er valt weinig te doen dan doorwerken, en hopen dat we daarna, na 68 nog energie hebben

Han zei

Het is een moeilijke zaak Gerda, dat weet jij ook wel.
Maar soms moet je iets doen om tegengas te geven aan een verandering!

In onze jeugd werkte iedereen en had je geen werkeloze.
In onze jeugd werkten we zelfs nog op zaterdag.
In onze jeugd gingen we elk jaar beter verdienen.
In onze jeugd kreeg je nog een hoge rente op je spaargeld.
In onze jeugd was je oud en opgebrand als je de 65 haalde.

klaproos zei

Lieve Gerda,
Ieder doet wat best voor hem haar is,

en jij heb gelijk dat fel wordt,
ze trekken aan je zuurverdiende geld, en dat moeten ze niet doen, jij hebt er hárd voor moeten werken, en daar moeten ze afblijven,

een dikke knuffel doet hierbij een duit in het zakje van jou,
en weet..
da'k erg veel van je hou,

dag knuffelbeer,
bedankt voor dat schattige liedje,
ik ga het vást eens gebruiken :-)

xxx

Marjolijn. zei

Het blijft moeilijk hé als ze gaan knabbelen aan iemands zuur verdiende centen.
Zeker aan die van de hardwerkende mensen en de laagste lonen. Aan de hogere komen ze nog steeds niet zo veel aan.

Zo de buit is binnen....ppfff ... wat een gedoe in al die winkels, niet om door te komen.

Fijn dagje vandaag meis.

suske zei

je hebt zeker en vast gelijk met wat je hier uitlegt.
Alleen zit het probleem dat we niet verder kunnen op de oude paden.
Er moet solidariteit komen vanuit alle lagen van de bevolking, rijk, arm, jong, oud.....
En daar knelt bij velen het schoentje.

Terrebel zei

Goed gezegd, Gerda! De regering zegt dat iedereen solidair moet zijn en moet inleveren. Maar waarom geldt dat dan niet voor politici en voor bijvoorbeeld de topmanagers in de zorg? Het is een schande! En dat is't. Ondanks dit alles wens ik je een fijn weekend, lieverd.

els zei

Mijn respect heb je hoor.

es zei

Breek me de bek er niet over open, Gerda. Ik zou een A4 nodig hebben om mijn ideeën hierover te spuien.
Dat doe ik niet maar ik kan volstaan met jouw exposé en zeg volmondig: Ik ben het geheel mee je eens!

***

willy zei

bij een staking is altijd voor en tegen Gerda..

zelf ik wel te veel op een leeg perron gestaan...

bedankt voor je leuke reactie

groeten

curieuzeneuzemosterdpot zei

da's een delicaat onderwerp, gerda.

we zullen allemaal de broeksriem moeten aantrekken en dat .. doet pijn.
voor de ene al wat harder dan voor de andere en da's het knelpunt.

de arme man is (alweer) de dupe, en niet alleen wat betreft zijn pensioensleeftijd.

solidair of niet,
al ligt het hele land plat;
de hoge pieten stellen hun eisen tóch. :-((

desondanks wens ik je een vrolijk en gezellig kerstfeest, gerda! :-))

Wim zei

Het is aanbevolen het artikel te lezen. Achteraf kun je nog altijd je eigen mening hebben.

pieterbie zei

Wat die eenzijdige wijziging aan de pensioenvoorwaarden betreft ben ik het eens met jou. Dat is schandalig.

Maar wat gaat staken oplossen?
Bij mij in het bedrijf zijn er heel veel mensen die voor staking kiezen omdat er geen treinen gaan rijden en ze door te staken niet de moeite moeten doen op op een alternatieve manier naar het werk te komen. Ze verliezen wel iets, maar zo krijgen ze iets terug voor de vakbondsbijdragen die ze al jaren betalen. Daarvoor zijn ze toch lid van de vakbond, zodat ze kunnen thuis blijven wanneer het moeilijk wordt en toch iets betaald krijgen.

Vakbonden verdedigen de werknemers, wat ik goed en nodig vind. Maar ze distantiëren zich compleet van de economische realiteit van bedrijfsvoering. Ze denken niet mee op een strategisch niveau met de werkgevers die ze treffen met hun acties.

Niet alleen de gepensioneerden worden getroffen door de huidige reeks van maatregelen.
Wie een bedrijfswagen heeft wordt er straks zwaarder op belast.

Ik schakelde een jaar of 2 geleden over naar digitale televisie en won daardoor 151 euro per jaar uit. Door de beslissing van Di Rupo om 12 euro plus de BTW op digitale televisie te heffen blijkt dat nu een slechte beslissing te zijn, ik betaal nu meer.

Als iemand mij kan uitleggen wat de staking concreet opgeleverd heeft en hoe dat in relatie staat met de kost ervan en de impact ervan op de gedupeerden, dan ben ik bereid om te luisteren.

Ik vind solidariteit belangrijk, maar dat meer dan 50% van de stakers in mijn bedrijf gewoon thuis blijft omdat het moeilijk zal zijn om naar 't werk te komen en zo nog meer druk op de werkers legt, dat is voor mij geen solidariteit. Dat neigt eerder naar profitariaat.

Ik lees sowieso overal dat de staking weinig impact gehad heeft. Dat de vakbonden dan een beginnen de improviseren, nadenken, voor zover dat tot hun capaciteiten behoort, en aan een alternatieve manier denken van hun punten te maken.

Leo zei

Het lastige van het verhaal is dat wij door de regeringsleiders worden gedwongen om in te leveren, terwijl die decennia lang hebben potverteerd. In de jaren zestig werd al door Amerikaanse economen gewaarschuwd die aan zagen komen dat die zgn. babyboomers 'ooit ouder zouden zijn en dan aanspraak maken op pensioenen waar ze hun leven lang voor betaalden'. Hoe zo solidair als je nu min of meer te horen krijgt 'een uitvreter' te zijn die er voor zorgt dat jongeren langer moeten doorwerken? Dat is niet de schuld van hen die echt hun leven lang premie betaalden, maar van mensen die meenden dat de bomen tot de hemel bleven groeien en zelfs niet schroomden de pensioenfondsen 'af te romen' om zo nog meer leuke dingen voor de nieuwe medemensen te kunnen doen. Bij 'n economisch tegenwind moeten nu de premiebetalers en hard werkende bloeden voor wantoestanden bij achtereenvolgende regeringen. Ongeacht de politieke kleur van die regeringen, want het stelen uit de grote ruif gebeurde door linke en rechts. Je wordt kennelijk doof en blind als je op zo'n plek komt te zitten. Optrekken van de pensioenleeftijd is aardig oer een jaar of 10-15 wellicht. Niet voor hen die (net als ik) ruim 50 jaar hebben gewerkt en gestudeerd (samen) om dat pensioen te bereiken. Nieuwe werkers halen dat vaak niet, die blijven een beetje op school zitten of op de uni en komen pas ergens na hun 21e in het arbeidsproces.
Iets anders is of overheidsdienaren recht hebben op al dat gestaak. Wij, gewone hard werkende burgers, hebben die lui voorzien van riante inkomens en veelal zeer vruchtbare pre-pensioenen die ze vaak vanaf hun 55-58e levensjaar mochten gaan genieten. Omdat overheidswerk zo zwaar is? Lijkt mij uiterst discutabel. En nu die werkers voor al die riante pensioenregelingen zelf aan de beurt zijn om even een time-out te kunnen nemen, worden ze door de opvolgers van al die vutters gedwongen zelf langer door te werken. Lijkt mij niet dat je dan als ambtenaar in overheidsdienst recht hebt om diezelfde werkers dwars te zitten met een staking. Maakt voor mij altijd duidelijk dat je veel van die staatsbedrijven het beste kunt privatiseren en zorgen dat er concurrentie in de markt komt. Dan wordt er al ras minder hard gestaakt. Kortom, solidariteit is prachtig, maar val er de mensen die zorgden voor die riante pensioenen niet mee lastig s.v.p. Arme nieuwe premier van de Belgen. Die heeft zijn portie binnen twee weken al aardig binnen.....